لحظه دیدار

عباس رفت

green-miss — Mon, 23 Mar 2009 12:17:30 GMT

یک روز صبح از خواب بیدار میشی روز سوم عیده ! احساس خوشحالی وصف ناپذیری داری خودت نمیدونی این حس از کجاست ولی از هرچی که هست مهم نیست فقط این مهمه که بعد از مدت ها دوباره داری این حس شادی رو تجربه میکنی چشمات رو می بندی و یک آرزو میکنی ...

پیش خودت میگی اگه قرار باشه یه روز اون اتفاق خوبی که مدت هاست منتظرشم بیفته اون روز همین امروزه . داری تصور میکنی که چه جوری باهاش روبه رو بشی ........

با صدای زنگ موبایلت چشمات رو باز میکنی نمی خوای جوابش رو بدی دوست داری همین طور به آهنگی که داره می خونه گوش بدی مدت ها بود به این فکر نکرده بودی آره این همون آهنگیه که یه زمانی عاشقش بودی بالاخره تصمیم میگیری جواب بدی ...

یک صدای غریب پشت تلفنه سلام میکنه و ازت میخواد بدون اینکه چیزی بگی فقط به حرف هاش گوش کنی و مستقیم میره سراصل مطلب به زحمت سعی داره چیزی رو برای تو توضیح بده ولی تو چیزی از حرف هاش نمی فهمی فقط یک عبارت توی ذهنت تکرار می شه عباس مرده وقتی به خودت میای میبینی تلفن رو قطع کرده و تو هنوز معنی حرفش رو درک نکردی باورش برات سخته احساس میکنی تمام دنیا روی سرت خراب شده باید با یکی صحبت کنی قبل از اینکه دیوونه بشی ...

ولی با کی میتونی در موردش صحبت کنی وقتی که هیچ کس از وجودش اطلاع نداشت چشمات رو میبندی و فکر میکنی به احساس خوبی که امروز صبح داشتی و آرزو میکنی که الان چشمات رو باز کنی و ببینی که همه چیز خواب بوده ....... ولی افسوس چون تو بیدار بودی

5

green-miss — Sun, 15 Feb 2009 17:21:18 GMT

در چشمانت چیست که مرا به سوی خود میکشد؟

در گرمی دست هایت چیست که دستهایم آنها را میطلبد ؟

در آینه چشمهایم بنگر چه میبینی؟

آیا میبینی که تو را میبیند؟

صدای طپش قلبم را میشنوی که فریاد میزند دوستت دارم

دوست ندارم که بگویم دوستت دارم

دوست دارم که بدانی دوستت دارم .

برگرفته از وبلاگ دوست خوبم.

http://sarzamin-e-eshgh.persianblog.ir

4

green-miss — Thu, 05 Feb 2009 19:56:18 GMT

قطار می رود

تو می روی

تمام ایستگاه می رود

و من چقدر ساده ام

که سالهای سال

در انتظار تو

کنار این قطار رفته ایستاده ام

و همچنان

به نرده های ایستگاه رفته

تکیه داده ام .

3

green-miss — Thu, 29 Jan 2009 21:14:14 GMT

سلام

نیمکت چوبی کهنه نم گرفته زیر بارون زیر سقف بی قرار شاخه های بید مجنون ابر بی طاقت پاییز مثل من چه بی ستارست مثل من شکسته از این نامه های پاره پارست .

2

green-miss — Sun, 25 Jan 2009 19:43:18 GMT

سلام

دوباره امروز که فردای دیروزی است که منتظرش بودیم و دلشوره اش را داشتیم و نگرانش که وقتی بیاید چه؟ آمد و خبری نشد.

1

green-miss — Sun, 25 Jan 2009 18:15:18 GMT

سلامی دوباره

عنوان پست رو زدم یک چون میخوام دوباره همه چیز رو از اول شروع کنم

خیلی احتیاج به دوستان جدید دارم مدتی میشه که از دوستان قدیمی خبری نیست

با آغوش باز پذیرای دوستان جدید هستم:

آرزو

دست هایم به آرزوهایم نمی رسند

آرزوهایم بسیار دورند

ولی درخت سبز صبرم می گوید

امیدی هست،خدایی هست

این بار برای رسیدن به آرزوهایم

یک صندلی زیر پاهایم می گذارم

شاید این بار

دستم به آرزوهایم برسد

شاید........

زن عشق مي كارد و كينه درو مي كند.

green-miss — Sun, 21 Dec 2008 04:25:18 GMT

زن عشق مي كارد و كينه درو مي كند.

دیه اش نصف دیه توست و مجازات زنايش با تو برابر...

میتواندتنها يك همسر داشته باشد

و تو مختار به داشتن چهار همسرهستي..

برای ازدواجش در هر سنی اجازه لازم است

ولی تو هرزمانی بخواهی به لطف قانونگذار مي تواني

ازدواج کنی ...!

در محبسی به نام بكارت زنداني است و تو ...

او كتك مي خورد و تو محاكمه نمي شوي...

او مي زايد و تو براي فرزندش نام انتخاب مي كني ...

او درد مي كشد و تو نگراني كه كودك دختر نباشد...

او بي خوابي مي كشد و تو خواب حوريان بهشتي را مي بيني...

او مادر مي شود و همه جا مي پرسند نام پدر....

و هر روز او متولد ميشود؛ عاشق مي شود مادر مي شود

پیر مي شود و ميميرد....

وقرن هاست كه او عشق مي كارد و كينه درو مي كند

چرا كه در چين و شيارهاي صورت مردش به جاي گذشت زمان

جواني بر باد رفته اش را می بیند

و در قدم هاي لرزان مردش ، گام هاي شتابزده جواني براي رفتن

و درد هاي منقطع قلب مرد ، سينه اي را به ياد مي اورد كه

تهي از دل بوده و پيري مرد رفتن و فقط رفتن را در دل او زنده

مي كند...

و اينها همه كينه است كه كاشته مي شود در قلب

مالامال از

درد...

خداوندا تو ميداني که انسان بودن و ماندن در اين دنيا

چه دشوار است چه رنجي ميکشد آنکس که انسان

است و از احساس سر شار است.

خدا

green-miss — Sun, 07 Dec 2008 16:20:35 GMT

سلام ...

چند روز پیش یاد یک نوشته ای افتادم که یکی از دوستان با قلم درشت و خط خوش برام نوشته بود و قبلا زده بودم به دیوار اتاقم احساس می کنم اون نوشته رو برای این مواقع بهم داده بود حیف که خود اون دوست دیگه نیست ...

بی دلی در همه احوال خدا با او بود

او نمیدیدش و از دور خدایا می کرد

احساس خوبی ندارم فکر میکنم چند سالی از زندگی عقب افتادم خیلی کارها باید می کردم ولی افسوس زمان چه زود می گذره و دیر به خودمون می یایم راست می گن

گاهی چه زود دیر می شود ...

همه می گن شما هنوز جووونید خیلی وقت واسه جبران دارید واسه شروع دوباره ولی هیچ کس نمی گه آیا توان شروع دوباره رو هم دارید؟

green-miss — Thu, 27 Nov 2008 10:07:18 GMT

یک شعر

چه كسي مي‌خواهد
من و تو ما نشويم
خانه‌اش ويران باد !
من اگر ما نشوم، تنهايم
تو اگر ما نشوي،
خويشتني.

از كجا كه من و تو
شور يكپارچگي را در شرق
باز برپا نكنيم؟!!
از كجا كه من و تو
مشت رسوايان را وانكنيم؟!!

من اگر برخيزم
تو اگر برخيزي
همه بر مي‌خيزند
من اگر بنشينم
تو اگر بنشيني
چه كسي برخيزد؟
چه كسي با دشمن بستيزد؟
چه كسي
پنجه در پنجه‌ي هر دشمن دون
آويزد ؟!!

حرف را بايد زد!
درد را بايد گفت!
سخن از مهر من و جور تو نيست !
سخني از
متلاشي شدن دوستي است.

با تو اكنون چه فراموشي‌ها؛
با من اكنون چه نشستن‌ها، خاموشي‌هاست
تو مپندار كه خاموشي من،
هست برهان فراموشي من
من اگر برخيزم
تو اگر برخيزي
همه بر مي‌خيزند!

هیچ کس

green-miss — Sun, 16 Nov 2008 13:46:44 GMT

پرسید بخاطر کی زنده هستی؟ با اینکه دلم می خواست با تمام وجودم داد بزنم : به خاطر تو بهش گفتم: بخاطر هیچ کس پرسید: پس به خاطر چي زنده هستی؟ با اینکه دلم فریاد می زد به خاطر تو با یک بغض غمگین گفتم : به خاطر هیچ چیز ازش پرسیدم: تو به خاطر كی زنده هستی؟ در حالیکه اشک در چشمانش جمع شده بود گفت: بخاطر کسی که به خاطره هیچ زنده است